.

 

Reviews

metal-experience.com

Talitha Martijn

The Difference is een Belgische band en bestaat al sinds 1996, ze begonnen ooit onder de naam Nasty Society. De cd die ik te bespreken krijg dateert al uit 2009, maar wist ons onlangs pas te bereiken. Omdat de band alles zo’n beetje in eigen beheer heeft genomen zoals ook het verzenden van de cd’s is dit dan ook niet zo verwonderlijk. Het album is opgenomen in de CCR Studio en geproduceerd door Kris Belaen en Svenchi (Aborted). Verder valt de band het beste omschrijven als technische, progressieve powermetal met redelijk wat thrash invloeden en ook de nodige dosis melodie.

Het album gaat van start met en kort instrumentaal intro in de vorm van het uptempo “Confused”. Tijdens het volgende “Into The Cold” is het gelijk de mooie cleane zang van Gerd Hanssens die opvalt. Verder klinkt het nummer energiek en vet en is de song voorzien van mooie arrangementen. “The Attic” daarentegen klinkt wat meer doomy en trager, maar is ook een fijn nummer met stevige riffs, krachtige drumpartijen en heerlijk solowerk van beide gitaristen. Vervolgens krijgen we een soort ballad achtig nummer, getiteld “Dolor Aeternus”, de song is tevens voorzien van enige verassende momenten. Een vet en duister nummer vinden we terug in de vorm van het krachtige “Caught In The Middle”. Dat de heren ook naar Iron Maiden hebben geluisterd kan je horen tijdens “The Awakening”. Maar tevens moet ik bij het beluisteren van de zanglijnen zo nu en dan ook aan Queensryche denken. Dit is een vet nummer met mijn complimenten voor het gitaarwerk. “Inner Turbulence” is dan weer een instrumentaal werkje, en zit behoorlijk goed in elkaar. Om het geheel nog meer af te wisselen hebben we tijdens “Delirious” te maken met meerdere zangstemmen. Ook bij “No Man’s Land” hoor je de Maiden invloeden goed terug. Tijdens het instrumentale “Contemplation” wordt er tevens gebruik gemaakt van mooie vioolpartijen die een mooie toevoeging zijn aan de song. Het laatste nummer “Buried In The Past” is een zeer pittig nummer dat wordt opgeleukt met fijn gitaarwerk. Wat me verder opvalt tijdens het beluisteren van het album is de is zanger Gerd Hanssens, deze levert een prima prestatie. Hij heeft een mooie stem die redelijk goed bij de muziek past. Ook kan hij emoties goed in zijn zang vertolken. Maar ook de gitaarsolo’s zijn lekker en melodieus en de tempowisselingen zijn ook volop aanwezig.

'When Light Uncovers Grey' is dan ook een lekkere plaat voor de liefhebber van melodieuze, sfeervolle en technische metal. Tevens is het album goed geproduceerd en ook het artwork van Gustavo Sazes (Kamelot, Arch Enemy, Isole) is geslaagd. Zo kan ik zeggen dat eigenlijk het hele album, lang niet slecht is en fans van stevige, technische en progressieve powermetal moeten deze band dan ook zeker eens een kans geven.


festivalinfo.nl

Jan Didden

Het is niet de eerste keer dat uw recensent verrast wordt door een band die een totaal onbekende voor hem is. Daarbij komt de band in kwestie uit België, een land dat de laatste tijd stevig aan de bel trekt en langzaam maar zeker Nederland voorbijstreeft in het aanleveren van goede muziek. De groep heet The Difference en maakt een stijl muziek die ze zelf different metal noemen. Leuk gevonden, maar we horen gewoon stevige powermetal met invloeden van de diverse bekende namen uit dit genre. Muzikaal maakt The Difference een hutspot van het geluid van groepen als Iron Maiden, Metal Church en Iced Earth. De band heeft al wat demo’s en Ep’s uitgebracht en When Light Uncovers Grey is het tweede volledige album, dat overigens al een tijdje uit is.

Opvallend is de zang van Gerd Hanssens die een prima strot heeft, welke uitstekend bij deze stijl muziek past. Soms heeft hij een beetje een Bruce Dickinson galm. Daarbij wordt hij in enkele nummers nog bijgestaan door een gezellig meegrommende Jon Mathijs van Powerstroke. De muziek is verder vooral stevig, en zonder echt heel erg origineel te zijn weet de band toch de aandacht vast te houden. In ‘No Man’s Land’ klinkt de band wel enigszins als een moderne variant van Iron Maiden. Van de elf nummers zijn er overigens drie instrumentaal (inclusief het korte intro). Het meest opvallend daarbij is het rustige ‘Contemplation’ dat opgesierd wordt door lieflijke vioolgeluiden, terwijl ‘Inner Turbulence’ meer een vullertje is. De openingsriff van ‘The Attic’ is heerlijk, maar doet wel aan iets bekends denken. Zo heb je het idee dat je de meeste riffs eerder hebt gehoord, maar is het ook niet mogelijk om precies te zeggen waar. Door het gebruik van rustige stukken weet The Difference de spanning in de muziek te houden, waardoor de plaat makkelijk te verteren valt. Luister in dat kader maar eens naar het korte ‘Dolor Aeturnus’, gevolgd door de duistere geluiden van ‘Caught In The Middle’, wat één van de beste nummers van het album is.

When Light Uncovers Grey is een prima album dat liefhebbers van goede, enigszins duistere en doomy klinkende, powermetal zou moeten bekoren. De vette productie geeft de muziek wat extra kracht mee. Ondanks het gebrek aan originaliteit is dit gewoon een lekkere plaat.

tempelores.com

Sabine van Gameren

The Difference is a band from Belgium. The band exists since 1996 and is up for Progressive metal. “When Light Uncovers Grey” is their latest release.

The guys from Belgium have a steady portion of melodic parts in their music, it must be said that if you are more for some aggressive material, this band won’t be there for you. This being said the expectations are set straight to what it is. The band brings in powerful songs, built on the base of an interesting riffage, calm and controlled as well as the faster work. What stands out are the vocals for being very clear, a good articulation helps this music to be more open. Occasionally there are some raw edges on the vocal side, these come from Jonathan Matthijs known from the band Powerstroke. These work out great next to the vocals of the band’s own vocalist Gerd Hanssens. A song like “Caught In The Middle” suddenly becomes one that brings the album up to another level. And actually, from there on it only gets better. The album closes well with “Buried In The Past”.

The band managed make an album that stays interesting after several times of listening. Their music is not another stereotypical album in the genre, it knows diversity and plenty surprises elements to keep you interested. One to remember!

Rocktribune

Vera Matthijssens

Zo’n vijf jaar geleden werden we aangenaam verrast door ‘Lost In Mass Confusion’, het debuut van The Difference. Dit ondernemende vijftal uit het Meetjesland smeedde pure heavy metal samen met allerlei doom en deathinvloeden en kwam daarbij tot een aantal pakkende songs waar wij nu nog graag naar luisteren. Vooral het krachtige stemgeluid van Gerd Hanssen en het melodieuze gitaarwerk maakte van elke compositie een lust voor het oor, zodat we met veel ongeduld uitkeken naar de opvolger. We zijn geenszins teleurgesteld, integendeel. ‘When Light Uncovers Grey’ overtreft op alle vlakken het nobele debuut: een zwartgallig thema dat voortreffelijk uitgewerkt is (melancholie verzekerd!), een betere productie (CCR-studio – Kris Belaen en Aborted’s Svenchi) en vooral een grotere vakbekwaamheid want de mannen hebben natuurlijk niet stilgezeten. ‘When Light Uncovers Grey’ graaft diep in de psyche van een getormenteerd individu en biedt alzo een leidraad om meer passie en expressie in de toegankelijke songs te brengen. Want toegankelijk blijft het: meerdere oneliners en melodielijnen nestelen zich al vlug in je geheugen en deze herkenbaarheid werkt in het voordeel. Of we nu het tragere doomachtige ‘The Attic’, het knallende ‘Caught In The Middle’ of het geheimzinnige ‘The Awakening’ nemen, allen bevatten ze momenten dat kippenvel rijst. Momenten van woede of frustratie worden aangezet met enkele grunts, maar veelal is het de traditionele metalstrot van Hanssen die de composities draagt, waarbij we niet mogen vergeten dat er ook nog vinnig gitaarwerk van oerlid Steven Van Hyfte en jonge kracht Bram Van De Moortel geleverd wordt. Dit alles wordt afgewisseld met enkele instrumentale tracks, waarvan het verrassende ‘Contemplation’ zelfs een klassiek stukje met viool is dat ons aan het vroege werk van Phlebotomized doet denken. The Difference zal hierdoor zowel de traditionele metalfan – Iron Maiden blijft een invloed - als de liefhebbers van heftigere subgenres weten te overtuigen en heeft zo de volgende stap gezet in de avontuurlijke reis naar perfectie.


musicinbelgium.net

Michel Serry

The Difference nous a fortement impressionnés à l’occasion de sa prestation au "Alcatraz Metal Festival" en août dernier. Aussi sommes-nous plutôt excités à l’idée de jeter une oreille sur sa nouvelle offrande discographique.

Pour débuter, révisons un peu notre géographie. The Difference est originaire de Meetjeland, c'est-à-dire une région située au nord-ouest de la Flandre Orientale et dont la ville principale est Eeklo. Pour être plus clair?: quelque part entre Gand et Bruges. C’est donc avec une très grande fierté que nous pouvons proclamer?: oui, The Difference est un groupe belge ! Et non, il n’a rien à envier aux formations étrangères.

Loin d’être un groupe débutant, The Difference dispose d’une solide expérience scénique et discographique acquise depuis sa formation en 1996. Bien que pas encore énormément connu au sud du pays, le quintette nordique se targue d’avoir trois démos et deux LPs à son actif. Après d’innombrables écoutes attentives, c’est sans crainte et avec une fierté chauvine que nous osons affirmer que "When Light Uncovers Grey", son second opus paru il y a quelques mois, est probablement l’un des meilleurs albums métal belges sorti ces dernières années et peut-être même l’un des meilleurs albums métal belges tout court.

Dans leur biographie, les "Meetjelandais" affirment pratiquer un mélange musical inédit de métal mélodique et de progressif. Cependant, il ne faut pas en déduire que nous avons affaire à une nouvelle resucée de Dream Theater ou de Symphony X, car si influence progressive il y a, c’est plutôt du côté de formations plus anciennes telles que Fates Warning (première époque avec John Arch au chant) ou plus encore Crimson Glory qu’il faut aller la chercher. Au power metal mélodique et alambiqué de ces deux formations, il faut aussi ajouter une bonne dose de métal sombre et lyrique, à la limite du doom, tel que le pratiquent les Américains de Solitude Aeturnus.

Si nous portons "When Light Uncovers Grey" en aussi haute estime, c’est qu’avant toutes choses, il est l’œuvre de cinq musiciens d’envergure. Mention spéciale à Gerd Hanssens dont l’organe vocal, à la fois puissant et mélodique, rappelle tour à tour certains grands du genre comme Bruce Dickinson, John Arch ou Robert Lowe et qui n’hésite pas, quand le besoin s’en fait sentir, à faire une utilisation parcimonieuse de quelques grunts sombres et caverneux. Un autre coup de chapeau pour l’incroyable paire de guitaristes formée par Steven Van Hyfte et Bram Van De Moortel qui, tout au long de l’opus, distillent mélodies sombres et parties lead sinueuses dignes de véritables virtuoses de la six cordes métallique. Cet éloge serait bien incomplet si nous ne mentionnions pas la section rythmique composée de Steven Mervielde à la basse et d’Edward Timmerman à la batterie et qui est on ne peut plus parfaite lorsqu’il s’agit d’entretenir la lourdeur ou la puissance du propos musical.

Toutefois, une telle excellence instrumentale serait bien inutile si elle n’était pas mise au service de compositions qui tiennent la route. Heureusement, c’est le cas chez The Difference et c’est même à de la pure classe métallique que nous avons affaire tout au long de "When Light Uncovers Grey". Une introduction instrumentale ("Confused"), des titres puissants aux refrains accrocheurs ("Into The Cold", "The Attic"), un titre qui semble avoir été écrit conjointement par Bruce Dickinson et Katatonia ("Dolor Aeturnus"), d’autres qui évoquent aussi bien le doom de Solitude Aeturnus que le death gothique des débuts de Paradise Lost ou le power metal épique des premiers Fates Warning ("Caught In The Middle", "The Awakening"), un instrumental épique et technique ("Inner Turbulence"), un titre accrocheur aux lyriques corrosifs ("Delirius"). Si nous devions mettre un bémol à cet excellent disque, il ne concernerait que l’instrumental "Contemplation", joué à la guitare et au violon uniquement et dont on pourrait se demander si il avait bien sa place ici.

En mêlant les éléments disparates du métal classique et moderne et en n’oubliant pas que, même dans ce style musical, la mélodie doit toujours primer sur la violence, The Difference est parvenu à se créer un style unique, homogène et assez différent des autres pour justifier son patronyme.

Ajoutons pour terminer que l’artwork, très réussi, est signé par l’artiste brésilien Gustavo Sazes (responsable de certaines pochettes de Kamelot et Arch Enemy).

A découvrir d’urgence.

metalkrant.sp2o.org

Robin

'The Difference' is zowel toepasbaar op de bandnaam almede op de muzikale ontwikkeling die de band heeft doorgemaakt. Deze Belgische formatie werd medio jaren '90 opgericht en speelde destijds doom georienteerde metal. In de loop der jaren, waarin een handvol demo's verscheen en flink wat optredens werden gerealiseerd, evolueerde het bandgeluid naar een wat meer progressieve aanpak. Dit kwam tot uiting op de eerste volwaardige release: 'Lost in mass confusion' welke op goede kritieken mocht rekenen. Nu, ongeveer vijf jaar later, komt de band met de tweede langspeler 'When light uncovers grey.' Persoonlijk keek ik erg uit naar dit album, daar ik erg gecharmeerd was van 'Lost in mass confusion.'

Over het album:
Op moment van dit schrijven is het pas half februari, maar 'When light uncovers grey' zou zomaar eens in mijn top 10 van dit jaar kunnen belanden. The Difference is er namelijk in geslaagd om voorganger 'Lost in mass confusion' op alle fronten te overtreffen. Progressiever en melodieuzer, maar nog altijd met diezelfde donkere, bij vlagen zelfs beklemmende sfeer.

Onze zuiderburen laten in openingstrack 'Into the cold' meteen de grootste kracht van de band horen. Namelijk het schrijven van pakkende songs die je bijblijven, wat tegenwoordig helemaal niet meer vanzelfsprekend is. Dit komt niet in de laatste plaats door het weergaloze stemgeluid van Gerd Hanssens, welke met zijn cleane/grunt vocalen een extra dimensie aan de muziek toevoegt. In nummers als 'The Attic,' 'Dolor Acternus' en 'The Awakening' neemt de band je mee in de donkere krochten van hun gedachten. Melancholie ten top. Er wordt naar hartenlust gesoleerd en de vele breaks houden het geheel interessant. En zoals eerder gezegd, het is allemaal erg pakkend. Met 'Inner Turbulence' laat men horen ook instrumentaal een interessant nummer te kunnen maken, om vervolgens het album middels het puike 'Delirious' en nog een drietal tracks tot een sferisch einde te brengen.

Conclusie:
Negenenveertig minuten en zesenveertig seconde pure klasse! 'When light uncovers grey' verdient het om beluisterd te worden, dus ga als de wiedeweerga naar hun MySpace of, nog beter, direct naar de website om dit kleinood in huis te halen. Een aanrader voor eenieder die van melodieuze, sfeervolle en technische rock/metal houdt.


powerofmetal.dk

There are not a lot of Belgium bands that can compete with The Difference. This record is of a high international standard and is an album that can easily compete outside their own country as well. Their debut 'Lost in Mass Confusion' was released in 2004 and this second one was worth waiting for. The album has been out for a while, but certainly deserves a review on our site.

From start they played a doomy style, but they have changed the tempo and over the years their style has become more of a dark melancholic style of power metal. You can still hear their doomy roots; it gives a dark touch to the music. Vocalist Gerd Hanssens has a very powerful voice that fits perfectly to this metal style; power, emotion and aggression, Gerd has it all. He does at times remind me of Jacobs Dream's first singer David Taylor and Machinery's Michel Isberg. His charismatic style is convincing. They have hired Jonathan Matthijs (Powerstroke) for the occasional grunting vocals (like in the song "Caught in the Middle") and he knows his job too.

Musically I think they are a kind of doomy mix of Iron Maiden, Evergrey, Crimson Glory, Jacobs Dream and Lefay. Threatening melancholic power metal with an emotional touch. The songs are rather catchy and the balladesk track "Dolor Aeturnus" is just one of the many highlights and with a lyrical concept about a schizophrenic individual, the whole package is complete. Dark emotional atmospheric music with dark lyrics.

If you still don't have this album at home, just don't wait any longer and support this band, they deserve it.

Score 89/100

lordsofmetal.nl

Vera

Eind 2004 maakte ik kennis met The Difference, toen deze Belgische band het debuutalbum ‘Lost In Mass Confusion’ voorstelde. De band was toen al ettelijke jaren bezig en geëvolueerd van een doom metal band naar snellere, energieke metal met een melancholiek randje. De afgelopen jaren trad men zoveel mogelijk op en werkte men constant aan nieuwe nummers. Het tweede album is nu uit en overtreft het debuut op alle vlakken. Ten eerste komt de donkere maar strakke muziek van het vijftal heel wat explosiever uit de boxen geknald. Ditmaal koos men voor de CCR Studio met een productie van Kris Belaen en Svenchi (Aborted). Dit komt het resultaat ten goede. Ten tweede werd de muziek geschreven rond een bepaald thema en dit maakt dat je meegevoerd wordt in de ups en downs van de grillige psyche van een schizofreen persoon. Gerd Hanssen heeft de perfecte, krachtige maar emotionele stem om dit te vertolken. En natuurlijk is er ook ditmaal een keur aan melodieus gitaarwerk dat snelheid met geraffineerde verfijning combineert.

Na de intro rost men al aardig weg in ‘Into The Cold’, een energiebal waar de heldere zang meeslepend en pakkend is. Iets trager – doominvloeden zijn nog aanwezig in het donkere timbre van de muziek – is ‘The Attic’. Dit is stevige traditionele metal waarin een knappe gitaarsolo niet ontbreekt. Geheimzinnig ontpopt ‘Dolor Aeternus’ zich tot een bijzondere semi-balladeske track tot een woeste schreeuw weerklinkt. De ene knaller na de andere volgt, waarbij ik vooral ook de toegankelijkheid van het materiaal wil vermelden. De songs spreken meteen aan en bepaalde zinnen blijven hangen. Er zijn altijd Iron Maiden invloeden geweest en die komen ruim aan de oppervlakte tijdens het met een slepende gitaarsolo startende ‘The Awakening’, één van mijn favoriete nummers. Een vlot ritme en fantastische zang! Men leeft zich even instrumentaal uit in ‘Inner Turbulence’, waarna vooral ook de donkere, stoere samenzang in ‘Delirious’ meteen beklijft. Naar het einde toe is er een moment van bezinning in ‘Contemplation’ (zoals de titel aangeeft). Fien de Pauw schittert hier op viool. The Difference besluit dit fantastische nieuwe album met het furieuze ‘Buried In The Past’ waar een plechtig gesproken stuk gelardeerd wordt met sierlijke gitaarklanken. De incidentele ruwere grunts worden gedaan door Jonathan Matthijs (Powerstroke). Dit is ongetwijfeld een prestatie die aandacht verdient tot ver buiten onze landgrenzen. ‘When Light Uncovers Grey’ komt uit op het eigen label Battle Cat Productions, is ook on line te koop via de website en werd voorzien van artwork door Gustavo Sazes (Kamelot, Arch Enemy, Isole). Internationale klasse!

Score 90/100


zwaremetalen.com

Eerlijk is eerlijk. Ik kende deze band al. Eén van de bandleden zat bij mij tijdens de hogere studies (voor zover ik daar ooit bij aanwezig was). Pas later ontdekte ik deze band. Niet meteen met veel positieve gevolgen, de muziek was niet mijn dada. Een technische vorm van vooral heavy elementen, met thrash. Lost in Mass Confusion heette het debuut vijf jaar geleden. Sympathiek, pretentieloos, typisch Belgisch.

Nu is hier de opvolger. Meteen word ik ontdaan van het vooruitzicht dat enkel modale woorden opgezocht zullen moeten worden. De sound op zich is namelijk om van te smullen, dus echt verkeerd kan het niet meer gaan. De CCR Studios in Zulte komen steeds weer positief in beeld, zo lijkt het wel. Naar mijn gehoor staat de krachtige power metal lead zeer sterk in de mix en die neemt de hoofdrol samen met de vocalist stevig op zich. Technisch is het nog steeds, vooral in de power-stukken. Daarnaast is er veel ruimte om jezelf energiek door de woonkamer voort te bewegen. Ik denk meermaals aan het stevige werk van landgenoten After All.

Op een eigenzinnige manier worden de zanglijnen doorgenomen: enerzijds voluit zingend als een oude versie van Matthew Barlow, anderzijds met uithalen à la Warrel Dane. De bands van beide zangers kun je ook aannemen als referenties trouwens, maar The Difference heeft een eigen gezicht en maakt het verschil in zijn eigenzinnige melodieën en zanglijnen. Het samenspel tussen de gitaarbezweerders, in alle frequenties door en met elkaar, mag best ook gehoord worden.

Een verdiende score voor een band van eigen bodem die gewoon zijn eigen ding doet. Mensen op zoek naar een power metal-band met thrash-invloeden en een technische meerwaarde zoeken deze maar eens op.

80/100


Metal To Infinity

Well, the new album has been recorded in the CCR Studios in Zulte – Belgium and believe me on my word… the production is just great – a real pleasure to listen at anyway! The amazing fantasy artwork is done by a Brazilian top artist named Gustavo Sazes… please take look at the magnificent works he delivered so far right at THIS spot.

Eleven songs on the song list of “When Light Covers Grey” – I’ve heard the entire album a couple of times by now and have to mention that most of the songs are very attractive having an adult character definitely. Songs build up with the most of attention for technical details, nice guitar works coming on strong in a very heavy and especially more groovy way than in past times. The Difference’s singer still captives my complete attention due to his unique way of acting. Former axeman Christophe De Bock stepped out of the core – he were replaced by a young aged shredder, his name is Bram Van De Moortel and he delivers nothing but the goods. Check the amazing instrumental ‘Inner Turbulence’ and make up your own mind!

The album actually opens with a short instrumental entitled ‘Confused’ proceeding into next ‘Into The Cold’ which is an amazing track including real heavy guitars covered with brilliant tactics, catchy melodies and excellent vocals very original to me! Also ‘The Attic’ takes you by the throat, again with dark powered elements on board – fans of Nevermore / Communic will be pleased with a song like this. ‘Dolor Aeturnus’ brings nearly three minutes of shivering cold feelings… I dare to compare with early Katatonia elements - dark feel is breathing down your neck! ‘Caught In The Middle’ – I hear a band taking somekind of an experimental tour based on both vocal and musical aspects… quite unexpected / surprising but still nice to hear! This one differs from all previous songs from the band.

‘Delirious’ can please me to but if I can let my heart speak, next song ‘No Man’s Land’ can be mentioned as ‘favourite one’ for sure. Great Power Metal track with a top notch structure – I'm sure with a song like this you can travel many roads straight to Heavy Metal heaven so if one day someone approaches me to tell this ain’t right, I’ll give him a one way ticket straight to hell instead! Well, who has ever dare to think that a band like The Difference should bring out a song including the use of a violin instrument? In any case, I wouldn’t but it’s a fact… ‘Contemplation’ is an instrumental using violin parts and sincerely, this is a filler up to me. Too bad for me basically so I hoped that the last song ‘Buried In The Past’ would pick up my attention by playing some real Metal stuff again and hell yeah, it did! Great melodic lines, awesome break in the middle, as usual very good vocals… my hopes became reality so who’s the lucky one here?!

Yes, I can end up with a very positive appraisal… The Difference takes a few unexpected, quite experimental inversions but globally seen I'm glad to hear that their natural born Power Metal identity still gets the upper hand. “When Light Uncovers Grey” – an album made for all Progressive Power Metal addicts definitely.


Mindview

VVDA

Hun debuutplaat 'Lost In Mass COnfusion' is bij velen niet onopgemerkt voorbij gegaan. Want na een goede vijf jaar staat het Meetjeslandse The Difference opnieuw aan de deur te kloppen met hun nieuwe kleinood. Hun progressieve metal is leuk om naar te luisteren. En dat zanger Gerd Hanssen een stem heeft om u tegen te zeggen hoor je meteen. In het totaal krijg je elf goed afgewerkte en gevarieerde nummers tehoren. Fans van het genre moeten deze band zeker eens opzoeken!

GOUD (6/7)


forum.deathmetal.be

Tom Dejonghe

The second full-length, brought to us by The Difference, is an album mixed with dualities. The band that once started out as somewhat doomy progressive metalband has evolved ever since. The coming of SOLIFUGIA-drummer Edward Timmerman (what’s in a name?) has made this band much more furious then before and so this album is packed with intense yet emotional metalhymns.

To be honest I have never heard of this band before the release of this second opus but since Battle Cat Productions is doing some good promoting work, they won’t be forgotten. The music itself will most likely stick to the mind as well: heavy metal with multiple weed outs to different metal genres (think power, melodic and sometimes a bit doom) that can easily be called “epic”. In my vocabulary progressive stands for ‘too complex or forced to really make a top-notch impression”, but The Difference manages to make the songs quite enjoyable and easygoing. The listener can expect awesome solo’s, fast drumming and asstight leads completed with inviting power vocals. Nothing high-pitched, just some powerful clean singing with the occasional grunt in between.

A nice introduction to an ambitious band with high qualities for those who never heard of The Difference before and a confirmation to the people that were following this band over the years.

83/100

wingsofdeath.nu

Chris

De eerste contouren van The Difference zijn al te ontwaren in 1995. De op dat moment niet onbekende punkrock band Nasty Society houdt in dat jaar op te bestaan. De twee gitaristen van die band waren op zoek naar nieuwe muzikale impulsen voor de voortgang van hun carrière, en stuitten daarbij op zanger Gerd: The Difference was geboren. Met het vinden van een geschikte drummer en een bassist werden in de loop der jaren de nodige stappen gezet. Er werden in 1997, 1999 en 2001 drie demo's uitgebracht die tot de nodige positieve reacties en optredens leidden.

Kort na die laatste demo deden bassist Steven en drummer Edward hun intrede bij de band. In het verloop van de voorbije jaren werd al wel wat geëxperimenteerd met muzikale invloeden, maar het toetreden van de twee nieuwelingen gaf de muzikale koers letterlijk en figuurlijk een flinke boost. Na nog een demo in 2002 werd in 2005 dan de eerste volledige cd afgeleverd, Lost in Mass Confusion. De positieve reacties op deze cd en de muzikale koersverandering zorgden er voor dat de band zich inzette om vooral zo door te gaan. Ook het onverwachte vertrek in 2007 van lid van het eerste uur Christophe deerde de band niet. Met jong talent Bram als opvolgende snarenplukker werd de ingeslagen weg vervolgd.

De navolgende twee jaren staan dan in het teken van het schrijven van nieuw materiaal, want de band is dan al wel weer toe aan de opvolger voor Lost in Mass Confusion. De opnames daarvoor zullen uiteindelijk plaatsvinden van april tot september 2009. When Light Uncovers Grey, zoals het schijfje uiteindelijk komt te heten, ziet het levenslicht nog in december van dat jaar. Opnieuw is te merken dat The Difference een beste stap voorwaarts heeft gemaakt. De donkere invloeden uit het verleden zijn inmiddels grotendeels verdwenen uit de muziek en blijken te hebben plaatsgemaakt voor een technische, bijna progressieve benadering.

In instrumentale opener, intro zo u wilt, Confusion stelt de band zich meteen duidelijk aan de luisteraar voor. Een korte vlotte uitbarsting van vakkundigheid die uitstekend weergeeft waar The Difference voor staat. Into the Cold gaat er vervolgens lekker stevig vandoor. En hier stuiten we meteen op de peilers waar The Difference op drijft. Enerzijds de vocalen: die staan dan ook helder en lekker voor in de mix, wat een geluid zeg. Een cleane traditionele heavy metal zanger met een vol geluid. Daarnaast valt het frivole gitaarwerk op, beide gitaristen weten uitstekend om te gaan met hun instrumenten en strooien met riffjes en solo's of het niets is.

De navolgende drie songs laten horen dat The Difference zich vooral op het mid-tempo pad beweegt, daar lijkt de band zich dan ook het best thuis te voelen. Op diverse momenten wordt gebruik gemaakt van een tweede zangstem, grunt beter gezegd. Die zorgt op een goede manier voor wat variatie binnen de nummers. Awakenings komt daarna wat traag op gang, maar dat is slechts een voorbode voor een lekker afwisselend nummer. Hierin is ruimte voor diverse tempo's, de nodige solo's en elek muzikant afzonderlijk kan hier heerlijk zijn gang gaan, zonder dat het nummer uit de bocht vliegt.

De band heeft er denk ik ook goed aan gedaan om met Inner Turbulence een volledig instrumentaal nummer op de cd te zetten. Net als in het intro blijkt ook hier de vakmanschap van de muzikanten. Zij kunnen zich naar hartenlust uitleven zonder dat de vocalen de overhand hebben over de muziek. De gitaristen leven zich weer heerlijk uit en ook de drummer veroorlooft zich de nodige frivoliteiten.

Het valt nu dan ook des te meer op dat echt alle nummers goed in elkaar zitten en kop en staart hebben. De ritmesectie houdt de boel goed bij elkaar en biedt alle ruimte aan gitaren en vocalen om uit de band te springen (figuurlijk dan). Als ik referenties zou moeten noemen denk ik aan een band als Crimson Glory. En met name in het gitaarwerk is ook wel wat Iron Maiden te herkennen.

Buried in the Past is een uitstekende afsluiter van deze cd. Een mooi, wat meer episch nummer, met een prachtig outro waardoor de cd een mooi afgerond einde krijgt. Zo'n nummer verdient het inderdaad wel om voorafgegaan te worden door een mooi instrumentaaltje, een moment van bezinning. Maar het als zodanig bedoelde Contemplation slaat wat mij betreft de plank volledig mis. Afgezien van de mening of het een mooi stuk is of niet, ik vind het op deze cd misplaatst.

Samengevat heb ik behoorlijk genoten van deze cd. Mede door het uitstekende, heldere geluid van de cd komt de technische heavy metal van The Difference uitstekend tot zijn recht. Er wordt opzichtig geflirt met progressieve invloeden in de muziek, en soms is ook nog te horen dat de band een doomy verleden heeft. Het materiaal ligt echter uitstekend in het gehoor, ik zou het zelfs toegankelijk willen noemen. When Light Uncovers Grey is een aanrader voor liefhebbers van traditionele heavy metal, die toch ook weer niet bang zijn voor een avontuurlijke inslag. Want dat is wat The Difference te bieden heeft. Laten we het maar noemen zoals de band het zelf graag hoort: Different metal.

 


Home | Band | Live | Albums | Media | Store | Contact | Legal | Facebook | YouTube